1ครั้งนั้นอาบียาห์ลูกชายของเยโรโบอัมป่วยหนัก
2เยโรโบอัมจึงพูดกับภรรยาว่า “จงปลอมตัว อย่าให้ใครจำได้ว่าเป็นภรรยาของเยโรโบอัม ไปพบผู้เผยพระวจนะอาหิยาห์ที่ชิโลห์ ผู้ที่บอกว่าข้าจะได้เป็นกษัตริย์ของชนชาตินี้
3เอาขนมปังสิบก้อน ขนมหวานกับน้ำผึ้งหนึ่งไหไปกำนัลเขาด้วย เขาจะบอกเจ้าว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับลูกชายของข้า”
4ภรรยาของเยโรโบอัมก็ทำตามนั้น และมายังบ้านของอาหิยาห์ที่ชิโลห์ ฝ่ายอาหิยาห์ก็มองอะไรไม่เห็นแล้วเพราะชรามาก
5แต่พระยาห์เวห์พูดกับอาหิยาห์ว่า “ภรรยาของเยโรโบอัมปลอมตัวมาเพื่อถามเจ้าเกี่ยวกับลูกชายของเธอซึ่งป่วยอยู่ เจ้าจงตอบตามนี้”
6ฉะนั้นเมื่ออาหิยาห์ได้ยินเสียงคนเดินมาที่ประตูจึงร้องบอกว่า “เข้ามาเถิด ภรรยาของเยโรโบอัม ทำไมต้องปลอมตัวมา ข้ามีข่าวร้ายจะแจ้งให้ทราบ
7จงไปบอกเยโรโบอัมว่า พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลพูดว่า ‘เราได้ยกเจ้าขึ้นมาจากหมู่ประชาชน ตั้งให้เป็นผู้นำของประชาชนอิสราเอลของเรา
8เราแบ่งอาณาจักรจากครอบครัวดาวิดยกให้เจ้า แต่เจ้าไม่ได้เป็นเหมือนดาวิดผู้รับใช้ของเรา ซึ่งปฏิบัติตามคำสั่งของเราและติดตามเราอย่างสุดหัวใจ ผู้ซึ่งทำแต่สิ่งที่ถูกต้องในสายตาของเรา
9เจ้าทำชั่วยิ่งกว่าทุกคนก่อนหน้าเจ้า เจ้าได้สร้างพระต่างๆ ให้ตัวเอง หล่อรูปเคารพโลหะทั้งหลายยั่วยุให้เราโกรธ และหันหลังให้กับเรา
10ฉะนั้นเราจะนำหายนะมาสู่ครอบครัวเยโรโบอัม และประหารชายทุกคนไม่ว่าเป็นทาสหรือเป็นไทซึ่งเป็นเชื้อสายของเยโรโบอัมจากอิสราเอล เราจะเผาครอบครัวของเยโรโบอัมเหมือนเผาขยะจนกว่าจะสิ้นซากไป
11คนของเยโรโบอัมที่ตายในเมืองจะถูกสุนัขแทะกิน และผู้ที่ตายในทุ่งนาจะถูกนกจิกกิน พระยาห์เวห์ได้ลั่นวาจาไว้!’
12สำหรับเจ้า จงกลับไปบ้าน เมื่อเจ้าย่างเท้าเข้าตัวเมือง เด็กนั้นจะเสียชีวิต
13ทั่วทั้งอิสราเอลจะไว้อาลัยให้เขาและฝังเขา ในครอบครัวของเยโรโบอัมมีเขาเพียงคนเดียวที่มีคนฝังศพให้ เพราะทั้งครอบครัวมีเขาคนเดียวเท่านั้นที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลเห็นว่ามีดีอยู่บ้าง
14ในวันนี้พระยาห์เวห์จะตั้งกษัตริย์คนหนึ่งให้ปกครองคนอิสราเอลเพื่อเห็นแก่พระองค์เอง ผู้ซึ่งจะกวาดล้างครอบครัวเยโรโบอัมออกไปตั้งแต่บัดนี้
15แล้วพระยาห์เวห์จะฟาดคนอิสราเอล จนพวกเขาเป็นเหมือนต้นอ้อที่โอนเอนอยู่ในน้ำ พระองค์จะขุดรากถอนโคนคนอิสราเอลจากดินแดนอันอุดมสมบูรณ์นี้ ซึ่งมอบให้แก่บรรพบุรุษของเขาและจะทำให้พวกเขากระจัดกระจายออกไปไกลกว่าแม่น้ำยูเฟรติสเพราะพวกเขาได้ยั่วยุพระยาห์เวห์ให้โกรธโดยการสร้างเสาเจ้าแม่อาเชราห์
16พระองค์จะทอดทิ้งคนอิสราเอลเพราะบาปซึ่งเยโรโบอัมได้ทำและชักนำคนอิสราเอลให้ทำตาม”
17แล้วภรรยาของเยโรโบอัมจึงลุกขึ้นและกลับไปยังทีรซาห์ ทันทีที่เธอก้าวข้ามธรณีประตูบ้าน เด็กชายคนนั้นก็สิ้นชีวิต
18พวกเขาฝังศพและทั่วทั้งอิสราเอลไว้อาลัยให้เด็กคนนั้น ตามที่พระยาห์เวห์ได้พูดผ่านทางผู้เผยพระวจนะอาหิยาห์ผู้รับใช้ของพระองค์
19เหตุการณ์อื่นๆ ในสมัยของเยโรโบอัม สงครามต่างๆ และการปกครองมีบันทึกไว้ในจดหมายเหตุกษัตริย์แห่งอิสราเอล
20เขาปกครองอยู่ 22 ปี จากนั้นก็ล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และนาดับลูกชายของเขาขึ้นปกครองแทน
21เรโหโบอัมลูกชายของโซโลมอนขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์เมื่อพระชนมายุ 41 ปี เขาปกครองอยู่ 17 ปีในกรุงเยรูซาเล็ม นครซึ่งพระยาห์เวห์เลือกสรรจากทุกเผ่าของคนอิสราเอล ให้เป็นที่สถาปนานามของพระองค์ แม่ของเรโหโบอัมคือนาอามาห์ชาวอัมโมน
22ชนยูดาห์ทำสิ่งที่ชั่วในสายตาของพระยาห์เวห์ บาปที่พวกเขาทำยั่วยุให้พระองค์โกรธและหึงหวงยิ่งกว่าที่พวกคนที่อยู่ก่อนพวกเขาเคยทำเสียอีก
23พวกเขาได้สร้างสถานบูชาบนที่สูงทั้งหลาย ศิลาศักดิ์สิทธิ์ และเสาเจ้าแม่อาเชราห์บนเนินเขาสูงทุกเนินและใต้ร่มไม้ใหญ่ทุกต้น
24ถึงกับมีโสเภณีชายประจำสถานบูชา พวกประชาชนเข้าร่วมกิจกรรมอันน่าชิงชังของชนชาติต่างๆ ที่พระยาห์เวห์ได้ขับไล่ไปให้พ้นหน้าชาวอิสราเอล
25ในปีที่ห้าแห่งการปกครองของเรโหโบอัม กษัตริย์ชิชักแห่งอียิปต์มาโจมตีเยรูซาเล็ม
26ชิชักกวาดเอาทรัพย์สมบัติทั้งหมดไปจากวิหารของพระยาห์เวห์และวัง รวมทั้งโล่ทองคำทั้งหมดซึ่งโซโลมอนทำขึ้น
27ดังนั้นกษัตริย์เรโหโบอัมจึงทำโล่ทองสัมฤทธิ์ขึ้นแทน และมอบหมายให้พวกผู้บัญชาการของทหารองครักษ์ซึ่งประจำการอยู่ที่ทางเข้าวังดูแล
28เมื่อใดก็ตามที่กษัตริย์มายังวิหารของพระยาห์เวห์ พวกทหารองครักษ์จะถือโล่ หลังจากนั้นก็นำโล่กลับไปไว้ที่กองรักษาการณ์
29เหตุการณ์อื่นๆ ในสมัยของเรโหโบอัม ตลอดจนกิจทั้งปวงมีเขียนไว้ในจดหมายเหตุกษัตริย์แห่งยูดาห์ไม่ใช่หรือ
30เรโหโบอัมกับเยโรโบอัมทำสงครามกันอยู่เสมอ
31แล้วเรโหโบอัมก็ล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและถูกฝังไว้ร่วมกันในเมืองดาวิด แม่ของเรโหโบอัมคือนาอามาห์ชาวอัมโมน แล้วอาบียาห์ลูกชายของเขาขึ้นปกครองแทน