1เมื่อราชินีแห่งเชบาได้ยินถึงกิตติศัพท์และความสัมพันธ์ของโซโลมอนกับพระยาห์เวห์ เธอจึงมาทดสอบโซโลมอนโดยตั้งปัญหายากๆ
2เธอมาถึงกรุงเยรูซาเล็มพร้อมกับกองคาราวานใหญ่ มีอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ทองคำจำนวนมาก และเพชรนิลจินดา เธอเข้ามาพบโซโลมอน และสนทนาทุกเรื่องที่คิดไว้
3โซโลมอนตอบปัญหาของเธอได้ทุกข้อ ไม่มีสิ่งใดยากเกินกว่าที่กษัตริย์จะอธิบายแก่เธอ
4เมื่อราชินีแห่งเชบาเห็นสติปัญญาทั้งสิ้นของโซโลมอน และวังที่สร้างขึ้น
5เห็นอาหารบนโต๊ะของเขา เห็นข้าราชการที่เข้าเฝ้า มหาดเล็กในเครื่องแบบ พนักงานเชิญถ้วย และเครื่องเผาบูชาทั้งตัวซึ่งถวายที่วิหารของพระยาห์เวห์ เธอก็ประหลาดใจยิ่งนัก
6เธอพูดกับกษัตริย์ว่า “ที่ดิฉันได้ยินได้ฟังมาในประเทศของดิฉันเกี่ยวกับความสำเร็จและสติปัญญาของท่านล้วนเป็นความจริง
7แต่ดิฉันไม่เชื่อมาก่อนเลย จนกระทั่งได้มาเห็นกับตา แท้จริงแล้วสิ่งที่ดิฉันได้ยินมาก็ยังไม่ถึงครึ่ง สติปัญญาและความมั่งคั่งของท่านยิ่งใหญ่กว่าที่เขาร่ำลือกันมากนัก
8ประชาชนของท่านคงมีความสุขยิ่งนัก! ข้าราชการของท่านคงมีความสุขที่ได้พบ และฟังสติปัญญาของท่านอยู่เสมอ!
9สรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน พระองค์โปรดปรานและตั้งท่านให้ครองบัลลังก์แห่งอิสราเอล เนื่องด้วยความรักนิรันดร์ของพระยาห์เวห์ที่มีต่อคนอิสราเอล จึงตั้งท่านเป็นกษัตริย์เพื่อผดุงความยุติธรรมและความชอบธรรม”
10จากนั้นเธอก็มอบเครื่องบรรณาการแด่กษัตริย์เป็นทองคำหนัก 120 ตะลันต์เครื่องเทศมากมายและอัญมณีล้ำค่า ไม่เคยมีใครนำเครื่องเทศมามอบให้มากเท่ากับที่ราชินีแห่งเชบานำมามอบให้กษัตริย์โซโลมอนอีกเลย
11(กองเรือของฮีรามนำทองคำมาจากโอฟีร์ พร้อมด้วยไม้จันทน์จำนวนมาก และเพชรนิลจินดาล้ำค่า
12โซโลมอนใช้ไม้จันทน์ทำเสาวิหารของพระยาห์เวห์และวังของกษัตริย์ ทำพิณเขาคู่และพิณใหญ่สำหรับเหล่านักดนตรี ไม่เคยเห็นการนำเข้าไม้จันทน์จำนวนมากมายอย่างนั้นมาก่อนเลย)
13กษัตริย์โซโลมอนให้ทุกสิ่งตามที่ราชินีแห่งเชบาปรารถนาและร้องขอ นอกเหนือจากของกำนัลที่โซโลมอนให้จากกองคลังของเขา จากนั้นราชินีและขบวนติดตามก็กลับสู่ประเทศของตน
14ทุกปีโซโลมอนได้รับทองคำหนัก 666 ตะลันต์
15ยังไม่รวมภาษีอากรจากพ่อค้าวาณิชและเครื่องบรรณาการจากบรรดากษัตริย์อาระเบีย และพวกผู้ว่าการของเขตแดนเหล่านั้น
16กษัตริย์โซโลมอนให้นำทองคำมาตีเป็นโล่ใหญ่ 200 อัน แต่ละอันใช้ทองคำหนักหกร้อยเชเขล
17และทำเป็นโล่เล็ก 300 อัน แต่ละอันใช้ทองคำหนักสามมินาเขาเก็บโล่เหล่านี้ไว้ในวังแห่งป่าเลบานอน
18แล้วกษัตริย์ยังได้ทำบัลลังก์ขนาดใหญ่ตกแต่งด้วยงาช้างและบุด้วยทองคำบริสุทธิ์
19บัลลังก์นี้มีบันไดหกขั้น ด้านบนพนักหลังเป็นรูปวงกลม ที่วางมือทั้งสองข้างมีสิงโตขนาบข้างละตัว
20ที่บันไดแต่ละขั้นมีสิงโตยืนอยู่ข้างละตัว รวมเป็นสิบสองตัว ไม่เคยมีเช่นนี้ในอาณาจักรอื่น
21ถ้วยทุกใบของกษัตริย์โซโลมอนทำด้วยทองคำ และเครื่องใช้ไม้สอยทั้งหมดในวังแห่งป่าเลบานอนล้วนทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ ไม่มีสิ่งใดทำด้วยเงิน เพราะในสมัยของโซโลมอนถือว่าเงินด้อยค่า
22กษัตริย์มีกองเรือพาณิชย์ร่วมเดินทะเลกับกองเรือของฮีราม เรือจะบรรทุกทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และลิงบาบูนกลับมาทุกสามปี
23กษัตริย์โซโลมอนมั่งคั่งและมีสติปัญญาเหนือกว่ากษัตริย์ใดๆ ทั้งปวงในแผ่นดินโลก
24คนทั่วโลกอยากจะมาฟังสติปัญญาซึ่งพระเจ้าใส่ไว้ในใจของเขา
25ปีแล้วปีเล่า ทุกคนที่มาจะนำเครื่องบรรณาการมามอบให้ ได้แก่ เครื่องเงินเครื่องทอง เสื้อผ้าอาภรณ์ อาวุธ เครื่องเทศ ม้า และล่อ
26โซโลมอนสะสมรถม้าศึกและม้า เขามีรถม้าศึก 1,400 คัน และม้า 12,000 ตัว ซึ่งเขาเก็บบางส่วนไว้ที่หัวเมืองซึ่งใช้เก็บรถม้าศึกและบางส่วนอยู่กับเขาที่กรุงเยรูซาเล็ม
27เขาทำให้เงินในกรุงเยรูซาเล็มมีมากมายเหมือนก้อนหิน และมีไม้สนซีดาร์ดาษดื่นเหมือนต้นมะเดื่อแถบเชิงเขา
28ม้าของโซโลมอนนั้นนำเข้าจากอียิปต์และจากคูเอ คือพ่อค้าหลวงซื้อมาจากคูเอในราคาปัจจุบัน
29รถม้าศึกแต่ละคันที่นำเข้าจากอียิปต์มีราคาเท่ากับเงินหนัก 600 เชเขล ม้าราคาตัวละ 150 เชเขลพวกเขายังส่งออกไปขายต่อให้กษัตริย์ทั้งปวงของชาวฮิตไทต์และของชาวอารัมด้วย