1ต่อมากษัตริย์นาหาชแห่งอัมโมนสิ้นชีวิต และลูกชายของเขาขึ้นเป็นกษัตริย์แทน
2ดาวิดรำพึงว่า “ข้าจะแสดงความกรุณาต่อฮานูนลูกชายนาหาชเพราะพ่อของเขาเคยแสดงความกรุณาต่อข้า” ดาวิดจึงส่งทูตไปแสดงความเสียใจต่อฮานูนที่สูญเสียพ่อ แต่เมื่อคณะทูตของดาวิดมาพบฮานูนที่ดินแดนอัมโมนเพื่อแสดงความเห็นใจต่อเขา
3พวกผู้บัญชาการชาวอัมโมนพูดกับฮานูนว่า “ท่านคิดว่าดาวิดให้เกียรติแก่พ่อของท่านโดยส่งทูตเหล่านี้มาแสดงความเห็นใจต่อท่านหรือ พวกเขามาสอดแนมดูลาดเลาก่อนเข้าโจมตีไม่ใช่หรือ”
4ดังนั้นฮานูนจึงจับคนของดาวิดโกนเคราและตัดเสื้อผ้าตรงสะโพกออก แล้วปล่อยไป
5เมื่อดาวิดทราบเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงส่งผู้สื่อสารไปพบคนเหล่านั้นเพราะพวกเขารู้สึกอับอายขายหน้าอย่างมาก กษัตริย์พูดว่า “จงพักอยู่ที่เยรีโคจนกว่าเคราจะขึ้นดังเดิม แล้วค่อยกลับมา”
6ถึงตอนนี้ชาวอัมโมนตระหนักดีว่าได้ยั่วยุดาวิดอย่างร้ายแรง ฮานูนและชาวอัมโมนจึงนำเงินหนัก 1,000 ตะลันต์ ไปจ้างรถม้าศึกและพลรถรบจากอารัมนาหะราอิม อารัม มาอาคาห์ และโศบาห์
7ฮานูนจ้างรถม้าศึก 32,000 คันและพลรถรบ และให้เงินกษัตริย์มาอาคาห์กับกองทัพซึ่งมาตั้งค่ายพักอยู่ใกล้เมืองเมเดบา ขณะที่ชาวอัมโมนเคลื่อนทัพมาจากเมืองต่างๆ เพื่อสู้รบ
8เมื่อดาวิดทราบเช่นนั้นก็ส่งโยอาบและกองทัพอิสราเอลทั้งหมดไป
9กองทัพอัมโมนออกมาตั้งประจันหน้ากับกองทัพของดาวิดที่ทางเข้าเมืองของพวกเขา ในขณะที่บรรดากษัตริย์ซึ่งมาร่วมรบด้วยนั้นตั้งค่ายอยู่ในที่โล่งนอกเมือง
10โยอาบเห็นว่ากองกำลังของศัตรูตั้งแนวรบอยู่ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง ก็จัดกำลังทหารฝีมือดีที่สุดของอิสราเอลส่วนหนึ่งไปรับมือชาวอารัม
11โยอาบให้ทหารส่วนที่เหลืออยู่ภายใต้การสั่งการของอาบีชัยน้องชายของเขา และจัดทัพเคลื่อนออกไปรับมือกับชาวอัมโมน
12โยอาบกล่าวว่า “ถ้าพวกอารัมแข็งแกร่งเกินกำลังของข้า เจ้าจงมาช่วยข้า แต่ถ้าพวกอัมโมนแข็งแกร่งเกินกำลังของเจ้า ข้าจะไปช่วยเจ้า
13จงเข้มแข็งและให้เราต่อสู้อย่างกล้าหาญเพื่อพี่น้องร่วมชาติของเรา และเพื่อนครแห่งพระเจ้าของเรา พระยาห์เวห์จะกระทำตามที่พระองค์เห็นชอบ”
14แล้วโยอาบกับกองทหารก็บุกเข้าโจมตี ชาวอารัมก็ถอยหนี
15เมื่อชาวอัมโมนตระหนักว่าชาวอารัมล่าถอย พวกเขาก็ถอยหนีจากอาบีชัยน้องชายของโยอาบเข้าไปในเมือง โยอาบจึงยกทัพกลับมายังกรุงเยรูซาเล็ม
16หลังจากชาวอารัมเห็นว่าถูกอิสราเอลรุกไล่พวกเขาก็ส่งผู้ส่งสาส์นไปนำกำลังชาวอารัมจากอีกฟากหนึ่งของ แม่น้ำยูเฟรติสโดยแม่ทัพโชฟาคของฮาดัดเอเซอร์นำทัพมา
17เมื่อดาวิดทราบข่าว เขาก็ระดมพลอิสราเอลทั้งหมดและข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปรบกับศัตรู เขาตั้งแนวรบประจันหน้ากับชาวอารัมและสู้รบกัน
18แต่ชาวอารัมพ่ายหนีต่อหน้าอิสราเอล และดาวิดสังหารพลรถรบของพวกเขาเจ็ดพันคนกับทหารราบอีกสี่หมื่นคน และสังหารโชฟาคแม่ทัพของพวกเขาด้วย
19เมื่อข้ารับใช้ของฮาดัดเอเซอร์เห็นว่าพวกเขาพ่ายแพ้อิสราเอลก็ขอสงบศึกและยอมเป็นเมืองขึ้นของดาวิด ชาวอารัมจึงไม่กล้ามาช่วยชาวอัมโมนสู้รบอีกเลย