1ดาวิดหารือกับแต่ละคนในหมู่ข้าราชการ ผู้บัญชาการกองพัน และผู้บัญชาการกองร้อยของเขา
2แล้วจึงพูดกับชุมชนอิสราเอลทั้งปวงว่า “หากท่านทั้งหลายเห็นดีและเป็นความประสงค์ของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ก็ให้เราส่งข่าวไปยังพี่น้องที่เหลืออยู่ทั่วแดนอิสราเอลทั้งใกล้หรือไกล รวมทั้งบรรดาปุโรหิตและคนเลวีในเมืองและในทุ่งหญ้าของพวกเขาให้มาร่วมกับเรา
3ให้เรานำหีบพันธสัญญาของพระเจ้าของเรากลับคืนมา เพราะในสมัยของกษัตริย์ซาอูล เราได้ละเลยหีบนั้น”
4ชุมนุมประชาชนทั้งหมดล้วนเห็นพ้องต้องกัน เพราะพวกเขาเห็นว่าเป็นสิ่งถูกต้อง
5ดาวิดจึงเรียกชุมนุมคนอิสราเอลทั้งหมด ตั้งแต่แม่น้ำชิโหร์ในอียิปต์จนจดเมืองเลโบฮามัท เพื่อนำหีบพันธสัญญาของพระเจ้ามาจากคีริยาทเยอาริม
6ดาวิดและคนอิสราเอลทั้งหมดจึงไปยังบาอาลาห์แห่งยูดาห์ (คีริยาทเยอาริม) เพื่อนำหีบพันธสัญญาของพระเจ้าพระยาห์เวห์ผู้นั่งบัลลังก์อยู่ระหว่างเครูบ อันเป็นหีบพันธสัญญาที่เรียกตามนามของพระองค์
7พวกเขาเคลื่อนย้ายหีบพันธสัญญาของพระเจ้าจากบ้านของอาบีนาดับขึ้นบนเกวียนใหม่ โดยมีอุสซาห์และอาหิโยเป็นผู้นำทางมา
8ดาวิดกับประชาชนอิสราเอลทั้งปวงเฉลิมฉลองอย่างเต็มที่ต่อหน้าพระเจ้า มีการขับร้องและบรรเลงดนตรีด้วยพิณเขาคู่ พิณใหญ่ กลองเล็ก ฉาบ และแตร
9เมื่อพวกเขามาถึงลานนวดข้าวของคิโดน วัวสะดุดเสียหลัก อุสซาห์ยื่นมือออกรับหีบพันธสัญญา
10ความโกรธของพระยาห์เวห์จึงพลุ่งขึ้นต่ออุสซาห์ พระองค์ประหารเขาที่ยื่นมือออกแตะต้องหีบพันธสัญญา เขาจึงสิ้นชีวิตลงต่อหน้าพระเจ้า
11ดาวิดโกรธเพราะพระยาห์เวห์โกรธเกรี้ยวอุสซาห์ ที่แห่งนั้นจึงได้ชื่อว่า เปเรศอุสซาห์จวบจนบัดนี้
12ในวันนั้นดาวิดรู้สึกเกรงกลัวพระเจ้าและถามว่า “ข้าจะนำหีบพันธสัญญาของพระเจ้ากลับไปกับข้าได้อย่างไร”
13ในที่สุดดาวิดก็ไม่ได้นำหีบพันธสัญญามายังเมืองดาวิด แต่เอาไปไว้ที่บ้านของโอเบดเอโดมชาวกัท
14หีบพันธสัญญาคงอยู่กับครอบครัวของโอเบดเอโดมในบ้านของเขาเป็นเวลาสามเดือน และพระยาห์เวห์อวยพรครัวเรือนและกิจการงานทุกอย่างของเขา