1កុំក្តៅចិត្ត ដោយព្រោះមនុស្ស ដែលប្រព្រឹត្តអាក្រក់ឡើយ ក៏កុំច្រណែននឹងពួកអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិតដែរ
2ដ្បិតពួកគេនឹងត្រូវស្រពោនដូចជាស្មៅ ហើយក៏ក្រៀមស្វិត ដូចតិណជាតិខៀវខ្ចីដែរ។
3ចូរទុកចិត្តដល់ព្រះអម្ចាស់ ហើយប្រព្រឹត្តអំពើល្អ នោះអ្នកនឹងបាននៅក្នុងស្រុក ហើយរស់នៅយ៉ាងសុខក្សេមក្សាន្ត។
4ចូរយកព្រះអម្ចាស់ជាអំណររបស់អ្នកចុះ នោះព្រះអង្គនឹងប្រទានអ្វីៗ ដែលចិត្តអ្នកប្រាថ្នាចង់បាន។
5ចូរទុកដាក់ផ្លូវរបស់អ្នកដល់ព្រះអម្ចាស់ ចូរទុកចិត្តដល់ព្រះអង្គនោះព្រះអង្គនឹងប្រោសឲ្យបានសម្រេច។
6ព្រះអង្គនឹងឲ្យសេចក្ដីសុចរិត របស់អ្នកផ្សាយចេញដូចពន្លឺ ហើយអំពើយុត្តិធម៌របស់អ្នក ដូចពន្លឺនៅពេលថ្ងៃរសៀល។
7សូមស្ងប់ស្ងៀមនៅចំពោះព្រះអម្ចាស់ ហើយរង់ចាំព្រះអង្គដោយអំណត់ កុំរហ័សខឹងឡើយ ដែលចម្រុងចម្រើនក្នុងផ្លូវរបស់គេ ហើយនឹងមនុស្សដែលសម្រេចបាន តាមផ្លូវអាក្រក់របស់ខ្លួននោះឡើយ។
8សូមកុំរហ័សកំខឹង ហើយមានចិត្តក្ដៅក្រហាយ។ សូមកុំខ្វាល់ចិត្តពេក។ ការទាំងនោះគ្រានតែនាំយើងឲ្យមានបញ្ហាទេ។
9ព្រោះពួកអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអាក្រក់ នឹងត្រូវកាត់ចេញ តែអស់អ្នកដែលរង់ចាំព្រះអម្ចាស់ នឹងបានទទួលទឹកដីជាមរតក។
10នៅតែបន្តិចទៀត មនុស្សអាក្រក់ នឹងលែងមានទៀតហើយ អ្នកនឹងខំរកមើលកន្លែងគេ តែគេមិននៅទីនោះទៀតដែរ។
11ប៉ុន្តែ មនុស្សទន់ទាប គេនឹងបានទទួលទឹកដីជាមរតក ហើយមានចិត្តរីករាយ ដោយសេចក្ដីសុខក្សេមក្សាន្តជាបរិបូរ។
12មនុស្សអាក្រក់គេបង្កើតគម្រោងការអាក្រក់ទាស់នឹងមនុស្សសុចរិត ហើយសម្ញែងធ្មេញដាក់មនុស្សសុចរិត។
13ព្រះអម្ចាស់សើចចំអក ដាក់មនុស្សអាក្រក់វិញ ដ្បិតព្រះអង្គជ្រាបថាថ្ងៃអន្សារបស់គេជិតមកដល់ហើយ។
14ពួកមនុស្សអាក្រក់បានហូតដាវជាស្រេច ហើយយឹតធ្នូរដើម្បីទម្លាក់មនុស្សទ័លក្រ និងមនុស្សកម្សត់ទុគ៌ត ព្រមទាំងសម្លាប់អស់អ្នកដែលកាន់តាមផ្លូវទៀងត្រង់។
15តែដាវរបស់គេនឹងចាក់ចូល ទៅក្នុងបេះដូងខ្លួនគេវិញ ហើយធ្នូររបស់គេនឹងត្រូវបែកបាក់។
16ទ្រព្យបន្តិចបន្តួចដែលមនុស្សសុចរិតមាន នោះប្រសើជាងទ្រព្យដ៏ច្រើន របស់មនុស្សអាក្រក់ជាច្រើននាក់។
17ដ្បិតដៃរបស់មនុស្សអាក្រក់នឹងត្រូវបាក់ តែព្រះអម្ចាស់ជួយមនុស្សសុចរិតវិញ។
18ព្រះអម្ចាស់បានជ្រាបអស់ទាំងថ្ងៃ របស់មនុស្សទៀងត្រង់ ហើយមរតករបស់គេនៅជាប់ជាដរាប។
19ពួកគេនឹងមិនត្រូវខ្មាសក្នុងគ្រាលំបាកឡើយ។ ហើយនៅវេលាអំណត់មកដល់ ពួកគេនឹងមានជាបរិបូរ។
20ប៉ុន្តែ មនុស្សអាក្រក់នឹងត្រូវវិនាស ហើយខ្មាំងសត្រូវរបស់ព្រះអម្ចាស់ ដូចជាវាលស្មៅខៀវខ្ចី ដែលនឹងសាបសូន្យទៅ គឺនឹងរលាយសូន្យទៅដូចជាផ្សែង។
21មនុស្សអាក្រក់ខ្ចីគេ តែមិនសងវិញឡើយ ឯមនុស្សសុចរិតវិញ មានចិត្តសទ្ធា ហើយចេះឲ្យទៅអ្នកដទៃ។
22ដ្បិតអស់អ្នកដែលទទួលព្រះពរដោយព្រះជាម្ចាស់ នឹងទទួលទឹកដីជាមរតក តែអស់អ្នកដែលព្រះអង្គដាក់បណ្ដាសាវិញ នឹងត្រូវកាត់ចោល។
23ព្រះអម្ចាស់តាំងជំហានរបស់មនុស្សឲ្យបានមាំមួនពេលព្រះអង្គសពព្រះហឫទ័យនឹងផ្លូវរបស់គេ។ ទោះបើគេជំពប់ជើង ក៏គេនឹងមិនដួលបោកក្បាលដែរ ដ្បិតព្រះអម្ចាស់ព្រះអង្គកាន់ដៃគេជាប់។
24ពីមុនខ្ញុំនៅក្មេង ហើយឥឡូវនេះចាស់ហើយតែមិនដែលឃើញព្រះបោះបង់ចោល មនុស្សសុចរិតឡើយក៏មិនដែលឃើញពូជពង្សរបស់គេ សុំទានអាហារដែរ។
25ពីមុនខ្ញុំនៅក្មេង ហើយឥឡូវនេះចាស់ហើយ តែមិនដែលឃើញព្រះបោះបង់ចោល មនុស្សសុចរិតឡើយ ក៏មិនដែលឃើញពូជពង្សរបស់គេ សុំទានអាហារដែរ។
26ពួកគេរមែងឲ្យរបស់ទៅអ្នកដទៃខ្ចីដោយចិត្តសទ្ធា ហើយកូនចៅរបស់គេជាមនុស្សមានពរ។
27ចូរបែរចេញពីអំពើអាក្រក់ ហើយប្រព្រឹត្តអំពើល្អវិញ ហើយអ្នកនឹងរស់នៅដោយសុខសាន្តជារៀងដរាប។
28ដ្បិតព្រះអម្ចាស់ស្រឡាញ់យុត្តិធម៌ ព្រះអង្គមិនបោះបង់ពួកបរិសុទ្ធរបស់ព្រះអង្គឡើយ។ ព្រះអង្គថែរក្សាគេជានិច្ច តែកូនចៅរបស់មនុស្សអាក្រក់នឹងត្រូវកាត់ចេញ។
29មនុស្សសុចរិតនឹងទទួលទឹកដីជាមរតក ហើយរស់នៅក្នុងទឹកដីនោះជារៀងរហូត។
30មាត់របស់មនុស្សសុចរិត ពោលចេញជាប្រាជ្ញា ហើយអណ្ដាតរបស់គេ ស្រដីចេញជាពាក្យយុត្តិធម៌។
31ក្រឹត្យវិន័យនៃព្រះជាម្ចាស់របស់គេ នៅជាប់ក្នុងចិត្តគេ ហើយពេលគេដើរនឹងមិនដូលឡើយ។
32មនុស្សអាក្រក់ឃ្លាំមើលមនុស្សសុចរិត ហើយរកមធ្យោបាយសម្លាប់គេ។
33ប៉ុន្ដែ ព្រះអម្ចាស់មិនបោះបង់គេទៅក្នុង កណ្ដាប់ដៃរបស់មនុស្សអាក្រក់ឡើយ ក៏មិនឲ្យគេមានទោស នៅពេលត្រូវជំនុំជម្រះដែរ។
34ចូររង់ចាំព្រះអម្ចាស់ចុះ ហើយកាន់តាមផ្លូវរបស់ព្រះអង្គដែរ នោះព្រះអង្គនឹងលើកតម្កើងអ្នក ឲ្យគ្រប់គ្រងទឹកដីជាមរតក អ្នកនឹងឃើញមនុស្សអាក្រក់ត្រូវវិនាស។
35យើងបានឃើញមនុស្សអាក្រក់មានអំណាច ហើយលេចត្រដែតឡើង ដូចដើមតាត្រាវនៅភ្នំល្បាណូន។
36ប៉ុន្ដែ គេទៅបាត់ហើយមើល៍ គេមិននៅទៀតឡើយ ទោះបើយើងបានស្វែងរកគេ តែរកគេមិនឃើញសោះ។
37ហើយពិចារណាមើលមនុស្សទៀងត្រង់ចុះ ចូរចំណាំមើលមនុស្សឥតសៅហ្មង ទីបំផុតនៃមនុស្សទាំងនោះ នឹងបានសុខសាន្ត។
38មនុស្សមានបាប នឹងត្រូវវិនាសទៅជាមួយគ្នា ចុងបំផុតរបស់មនុស្សអាក្រក់ នឹងត្រូវកាត់ចេញ។
39ព្រះអម្ចាស់តែងតែសង្គ្រោះមនុស្សសុចរិត ហើយព្រះអង្គជាកំពែងការពារគេ នៅគ្រាលំបាក។
40ព្រះអម្ចាស់សង្គ្រោះ និងសង្គ្រោះពួកគេ ឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃរបស់មនុស្សអាក្រក់ ព្រះអង្គសង្គ្រោះពួកគេ ពីព្រោះពួកគេ មកជ្រកកោនក្រោមម្លប់របស់ព្រះអង្គ។