1ចម្លើយទន់ភ្លន់រមែងបន្ថយកំហឹង ប៉ុន្តែសម្ដីគំរោះគំរើយតែងតែធ្វើឲ្យច្រឡោតខឹង។
2សម្ដីរបស់អ្នកមានប្រាជ្ញា រមែងធ្វើឲ្យអ្នកដទៃចង់ចេះដឹង ប៉ុន្តែមាត់របស់មនុស្សខ្លៅ សាបព្រោះតែសេចក្ដីល្ងីល្ងើ។
3ព្រះអម្ចាស់ទតឃើញសព្វអន្លើ ព្រះអង្គសង្កេតមើលទាំងមនុស្សល្អ ទាំងមនុស្សអាក្រក់។
4ពាក្យនៃការព្យាបាលប្រៀបដូចជាដើមឈើនៃជីវិត ប៉ុន្តែសម្ដីបោកប្រាសនាំឲ្យធ្លាក់ចុះខាងវិញ្ញាណ។
5មនុស្សល្ងីល្ងើតែងតែមើលងាយការប្រៀនប្រដៅរបស់ឪពុក តែអ្នកដែលស្ដាប់តាមពាក្យកែតម្រូវជាមនុស្សឆ្លាត។
6ផ្ទះរបស់មនុស្សសុចរិតតែងមានសម្បត្តិច្រើន តែទ្រព្យដែលរកបានដោយអំពើអាក្រក់ រមែងនាំឲ្យកើតទុក្ខ។
7ពាក្យរបស់អ្នកមានប្រាជ្ញារមែងបណ្ដុះបណ្ដាលចេះដឹង តែមនុស្សខ្លៅវិញ គ្មានចិត្តធ្វើបែបនេះទេ។
8ព្រះអម្ចាស់មិនសព្វ ព្រះហឫទ័យ នឹងយញ្ញបូជារបស់មនុស្សអាក្រក់ឡើយ តែព្រះអង្គទទួលពាក្យអធិស្ឋានរបស់មនុស្សទៀងត្រង់វិញ។
9ព្រះអម្ចាស់មិនសព្វព្រះហឫទ័យនឹងផ្លូវរបស់មនុស្សអាក្រក់ទេ តែព្រះអង្គស្រឡាញ់អ្នកដែលស្វែងរកសេចក្ដីសុចរិត។
10អ្នកដែលងាកចេញពីមាគ៌ាល្អរមែងទទួលទោសជាទម្ងន់ ចំណែកអ្នកដែលស្អប់ការស្ដីប្រដៅតែងតែស្លាប់។
11ស្ថានមច្ចុរាជ និងនៅនរកអវិចី នឹងត្រូវបើកចំហរនៅចំពោះព្រះអម្ចាស់ តើចិត្តមនុស្សវិញ ព្រះអង្គរឹតតែជ្រាបយ៉ាងច្បាស់?
12មនុស្សវាយឫកខ្ពស់មិនចូលចិត្តពាក្យកែតម្រូវទេ ហើយក៏មិនទៅសួរយោបល់ពីអ្នកមានប្រាជ្ញាដែរ។
13ចិត្តសប្បាយធ្វើឲ្យទឹកមុខរីករាយ តែចិត្តព្រួយធ្វើឲ្យទឹកមុខស្រងូតស្រងាត់។
14អ្នកមានចិត្តពិចារណាតែងតែស្វែងរកចំណេះ តែមនុស្សខ្លៅចូលចិត្តភាពល្ងីល្ងើ។
15ចំពោះមនុស្សកម្សត់ទុគ៌ត ថ្ងៃណាក៏ជាថ្ងៃអាក្រក់ដែរ តែមនុស្សសប្បាយចិត្ត ថ្ងៃណាក៏ជាថ្ងៃបុណ្យដែរ។
16ក្រទ្រព្យតែគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ ប្រសើរជាងមានទ្រព្យច្រើន ហើយកើតទុក្ខកង្វល់។
17កន្លែងណាមានតែបន្លែបរិភោគ ហើយមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ នោះប្រសើរជាងកន្លែងមានសាច់បរិភោគយ៉ាងឆ្ងាញ់ តែមានការស្អប់គ្នា។
18មនុស្សខឹងច្រើនតែងតែបង្កជំលោះ តែមនុស្សដែលចេះអត់ធ្មត់តែងតែសម្រុះសម្រួល កុំឲ្យមានការទាស់ទែងគ្នា។
19ផ្លូវរបស់មនុស្សខ្ជិលគឺដូចជាកន្លែងមួយដែលមានសុទ្ធតែបន្លា ប៉ុន្តែផ្លូវរបស់មនុស្សទៀងត្រង់រាបស្មើនឹងធំល្អ។
20កូនមានប្រាជ្ញាធ្វើឲ្យឪពុកសប្បាយចិត្ត ប៉ុន្តែមនុស្សល្ងីល្ងើតែងតែមើលងាយម្ដាយរបស់ខ្លួន។
21មនុស្សមិនដឹងខុសត្រូវតែងតែសប្បាយចិត្តនឹងភាពល្ងីល្ងើ ប៉ុន្តែមនុស្សចេះយល់គិតពិចារណារមែងដើរតាមផ្លូវទៀងត្រង់។
22ខ្វះការពិគ្រោះគ្នាគម្រោងការតែងតែបរាជ័យ មានទីប្រឹក្សាច្រើន គម្រោងការតែងតែសម្រេច។
23ពោលពាក្យត្រឹមត្រូវស្របនឹងកាលៈទេសៈ រមែងនាំឲ្យមានអំណរសប្បាយ។
24មនុស្សចេះគិតគូររមែងដើរតាមផ្លូវដែលឡើងទៅរកជីវិត ហើយចៀសវាងផ្លូវដែលចុះទៅរកសេចក្ដីស្លាប់។
25ព្រះអម្ចាស់រំលំផ្ទះរបស់មនុស្សអំនួត តែព្រះអង្គការពារដីធ្លីរបស់ស្ត្រីមេម៉ាយ។
26ព្រះអម្ចាស់មិនសព្វព្រះហឫទ័យនឹងគំនិតអាក្រក់ទេ តែព្រះអង្គគាប់ព្រះហឫទ័យនឹងពាក្យដែលហូរចេញពីចិត្តបរិសុទ្ធ។
27មនុស្សលោភលន់តែងតែនាំឲ្យមានវិបត្តិនៅក្នុងខ្លួន តែអ្នកដែលមិនព្រមទទួលសំណូក រមែងមានអាយុយឺនយូរ។
28បេះដូងរបស់មនុស្សសុចរិតតែងតែគិតពិចារណាមុននឹងឆ្លើយ ចំណែកមនុស្សអាក្រក់រមែងនិយាយចេញពីសេចក្តីអាក្រក់។
29ព្រះអម្ចាស់មិនអើពើនឹងមនុស្សអាក្រក់ទេ តែព្រះអង្គស្ដាប់ពាក្យអធិស្ឋានរបស់មនុស្សសុចរិត។
30ទឹកមុខដែលសម្តែងសេចក្ដីមេត្តាតែងនាំឲ្យមានអំណរ ហើយដំណឹងល្អរមែងលើកទឹកចិត្តឲ្យមានកម្លាំង។
31អ្នកណាយកចិត្តទុកដាក់ស្ដាប់តាមពាក្យស្ដីប្រដៅ ដែលនាំឲ្យមានជីវិត អ្នកនោះអាចរស់នៅក្នុងចំណោមមនុស្សមានប្រាជ្ញា។
32អ្នកណាបដិសេធការប្រៀនប្រដៅ អ្នកនោះបានប្រមាថជីវិតខ្លួនឯង តែអ្នកដែលស្ដាប់តាមពាក្យកែតម្រូវតែងតែរីកចំរើនខាងចំណេះដឹង។
33ការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់តែងតែអប់រំខ្លួនឲ្យមានប្រាជ្ញា មុននឹងទទួលសិរីរុងរឿង។