1តើមានអ្នកណាបានជឿដំណឹងដែលយើងប្រាប់ ហើយតើព្រះពាហុរបស់ព្រះអម្ចាស់បានលេចមកឲ្យអ្នកណាឃើញ?
2ដ្បិតព្រះអង្គធំឡើងនៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះអម្ចាស់ដូចគ្រាប់ស្រូវហើយដូចពន្លកដុះចេញពីដីហួតហែង។ ព្រះអង្គគ្មានរូបសម្បត្តិ និងគ្មានកិត្តិយសថ្លៃថ្នូរគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ឡើយ ហើយលោកក៏គ្មានរូបរាងអ្វីគួរឲ្យទាក់ទាញចិត្តយើងដែរ។
3ព្រះអង្គត្រូវបានគេមើលងាយនិងបដិសេធ គ្មាននរណារាប់រក។ ព្រះអង្គសោកសៅ និងធ្លាប់ស្គាល់ការឈឺចាប់។ ដូចជាអ្នកដែលមកពីពួកលាក់មុខរបស់ពួកគេ ព្រះអង្គត្រូវគេមើលងាយ ហើយយើងមិនចាត់ទុកព្រះអង្គថាសំខាន់។
4តែព្រះអង្គបានរងទុក្ខដោយសារជំងឺរបស់យើង ហើយបានទទួលយកទុក្ខព្រួយរបស់យើង ប៉ុន្តែយើងរាល់គ្នាបានរាប់ព្រះអង្គទុកជាអ្នកមានទោសវិញ គឺជាអ្នកដែលព្រះបានវាយ ជាអ្នកដែលរងវេទនា។
5ប៉ុន្តែដោយព្រោះតែការបះបោរបស់យើង ព្រះអង្គត្រូវបានគេចាក់ទម្លុះ។ ព្រះអង្គត្រូវបានគេវាយដំដោយព្រោះតែបាបរបស់យើង។ ព្រះអង្គបានរងទារុណកម្មដើម្បីឱ្យយើងបានទទួលនូវសេចក្ដីសុខសាន្ត ហើយដោយព្រោះតែស្នាមរបួសរបស់ទ្រង់យើងបានជា។
6យើងទាំងអស់គ្នាដូចជាចៀមបានវង្វេង យើងម្នាក់ៗបានងាកទៅរកមាគ៌ារៀងៗខ្លួន ហើយព្រះអម្ចាស់បានទម្លាក់អំពើទុច្ចរិត របស់យើងទាំងអស់គ្នាទៅលើព្រះអង្គ។
7ព្រះអង្គត្រូវគេសង្កត់សង្កិន ហើយធ្វើទុក្ខ តែព្រះអង្គមិនបានហើបព្រះឧស្ឋសោះ ដូចកូនចៀមដែលត្រូវគេនាំទៅរកការសម្លាប់ហើយដូចចៀមដែលនៅចំពោះមុខអ្នកកាត់រោមវានៅស្ងៀម ដូច្នេះវាមិនបានបើកមាត់របស់វាទេ។
8ដោយការបង្ខិតបង្ខំ និងសេចក្ដីជំនុំជរះ ព្រះអង្គត្រូវទទួលទោស តើមានអ្នកណានៅជំនាន់នោះបានគិតពីព្រះអង្គ? តែព្រះអង្គបានដកចេញពីចំណោមមនុស្ស ដែលរស់នៅលើផែនដីនេះ ព្រោះតែអំពើបាបនៃប្រជាជនបានដាក់លើទ្រង់។
9ពួកគេបានបញ្ចុះព្រះអង្គជាមួយឧក្រិដ្ឋជន ហើយនៅជាមួយអ្នកមានម្នាក់ ទោះបីព្រះអង្គមិនបានប្រព្រឹត្ដអំពើឃោរឃៅហើយពាក្យបោកបញ្ឆោតក៏គ្មាននៅក្នុងព្រះឧស្ឋរបស់ព្រះអង្គដែរ។
10ប៉ុន្តែ ព្រះអម្ចាស់នឹងវាយគេ ហើយធ្វើឲ្យគេឈឺ។ ពេលលោកបានបូជាជីវិត ធ្វើជាយញ្ញបូជាលោះបាប ព្រះអង្គនឹងធ្វើឲ្យលោកមានអ្នកបន្តវាន ព្រះអង្គនឹងបន្តថ្ងៃអាយុរបស់លោក ហើយព្រះអម្ចាស់នឹងសម្រេចតាមព្រះហឫទ័យ របស់ព្រះអង្គតាមរយៈលោក។
11បន្ទាប់ពីរងទុក្ខលំបាកក្នុងជីវិតរបស់គាត់ នោះលោកនឹងមានពន្លឺ ហើយមនុស្សជាច្រើននឹងទទួលស្គាល់ចំណេះលោក។ អ្នកបម្រើសុចរិតរបស់យើង នឹងបានយុត្តិធម៌ពីមនុស្សជាច្រើន ព្រះអង្គនឹងទទួលយកសេចក្តីទុច្ចរិតរបស់គេ។
12ដូច្នេះហើយ យើងនឹងបានប្រគល់ព្រះអង្គគ្រប់គ្រងលើមនុស្សជាច្រើន ព្រះអង្គនឹងចែកជ័យភណ្ឌរួមជាមួយ ពួកកាន់ អំណាច ដ្បិតព្រះអង្គបានច្រួចព្រលឹងចេញ រហូតដល់ស្លាប់ និងសុខចិត្តឲ្យគេរាប់បញ្ចូលទៅក្នុងចំណោមជនពាល។ ព្រះអង្គបានទទួលរងទោស នៃអំពើបាបរបស់មនុស្សជាច្រើន ព្រមទាំងទូលអង្វរឲ្យមនុស្សបាបផង។