1برای رهبر سرایندگان: در مایۀ گیتّیت. مزمور آساف. خدای اسرائیل را که قوت ماست با سرودهای شاد ستایش کنید!
2با دف و بربط دلنواز و رباب سرود بخوانید.
3شیپورها را در روز عید به صدا درآورید در اول ماه و در ماه تمام.
4زیرا این فریضه‌ای است در اسرائیل و حکمی است از جانب خدای یعقوب.
5او این عید را به هنگام بیرون آمدن بنی‌اسرائیل از مصر، برای آنها تعیین کرد. صدایی ناآشنا شنیدم که می‌گفت:
6«بار سنگین بردگی را از دوش تو برداشتم. دستهایت را از حمل سبدها رها ساختم.
7وقتی در زحمت بودی دعا کردی و من تو را رهانیدم. از میان رعد و برق به تو پاسخ دادم و در کنار چشمه‌های ”مریبه“ ایمان تو را آزمایش کردم.
8«ای قوم خاص من بشنو، به تو اخطار می‌کنم! ای اسرائیل، به من گوش بده!
9هرگز نباید خدای دیگری را پرستش نمایی.
10من یهوه خدای تو هستم، که تو را از بردگی در مصر رهانیدم. دهان خود را باز کن و من آن را از برکات خود پر خواهم ساخت.
11«اما بنی‌اسرائیل سخن مرا نشنیدند و مرا اطاعت نکردند.
12پس من هم ایشان را رها کردم تا به راه خود روند و مطابق میل خود زندگی کنند.
13«اما ای کاش به من گوش می‌دادند و مطابق دستورهای من زندگی می‌کردند.
14آنگاه به‌زودی دشمنانشان را شکست می‌دادم و همهٔ مخالفانشان را مغلوب می‌ساختم؛
15کسانی که از من نفرت داشتند در حضور من به خاک می‌افتادند و گرفتار عذاب ابدی می‌شدند؛
16و من اسرائیل را با بهترین گندم و عسل می‌پروراندم.»