1برای رهبر سرایندگان: مزمور داوود، در مایۀ گیتّیت. ای خداوند، ای خداوند ما، شکوه نام تو سراسر زمین را فرا گرفته است! عظمت تو از آسمانها نیز فراتر رفته است.
2کودکان و شیرخوارگان، زبان به ستایش تو می‌گشایند و دشمنانت را سرافکنده و خاموش می‌سازند.
3وقتی به آسمان تو و به ماه و ستارگانی که آفریده‌ای نگاه می‌کنم،
4می‌گویم انسان چیست که تو به فکرش باشی، و پسر انسان، که او را مورد لطف خود قرار دهی؟
5تو مقام او را فقط اندکی پایین‌تر از فرشتگان قرار دادی و تاج عزت و احترام را بر سر وی نهادی.
6او را بر تمام خلقت خود گماردی و همه چیز را زیر فرمان او درآوردی:
7گوسفندان و گاوان، حیوانات وحشی،
8پرندگان آسمان، ماهیان دریا و جاندارانی که در آبها زندگی می‌کنند.
9ای یهوه، خداوند ما، شکوه نام تو سراسر زمین را فرا گرفته است.