1مزمور داوود. ای خداوند، به داد من برس، زیرا در کمال صداقت رفتار می‌کنم و توکل راسخ به تو دارم.
2خداوندا، مرا بیازما. فکر و دل مرا تفتیش کن و پاک ساز؛
3زیرا محبت تو را در نظر دارم و وفاداری تو را شعار زندگی خود کرده‌ام.
4با مردان نادرست همنشین نمی‌شوم و با اشخاص ریاکار رفت و آمد نمی‌کنم.
5از بدکاران نفرت دارم و با شریران معاشرت نمی‌کنم.
6دستهای خود را خواهم شست تا نشان دهم که بی‌گناهم، سپس مذبح تو را طواف خواهم کرد.
7آنگاه با سراییدن سرود شکرگزاری کارهای شگفت‌انگیز تو را به همه خبر خواهم داد.
8خداوندا، خانهٔ تو را که حضور پرجلالت در آنجاست، دوست می‌دارم.
9-10پس با من مانند بدکاران و قاتلان رفتار نکن که رشوه می‌دهند و خون مردم را می‌ریزند.
11اما من راستی را پیشه کرده‌ام؛ بر من رحم کن و مرا نجات ده.
12خداوند را در حضور مردم سپاس خواهم گفت، زیرا مرا از خطر رهانیده است.