1برای رهبر سرایندگان. مزمور داوود. ای خداوند، پادشاه از قوتی که به او داده‌ای شادی می‌کند و از پیروزی‌ای که به او بخشیده‌ای شادمان است.
2تو آرزوی دل او را برآوردی و هر چه از تو خواسته از او دریغ نداشتی.
3تو با برکات نیکو، به استقبالش رفتی و تاجی از طلای ناب بر سرش نهادی.
4از تو حیات خواست، به او دادی و بقا و طول عمر به او بخشیدی.
5شکوه و عظمت او به خاطر پیروزی‌ای است که تو به او بخشیده‌ای. تو به او عزت و احترام داده‌ای.
6او را تا ابد با برکاتت پر ساخته‌ای و با حضورت او را شاد گردانیده‌ای.
7پادشاه بر خداوند توکل دارد. محبت خدای متعال او را از لغزیدن حفظ خواهد کرد.
8پادشاه بر همهٔ دشمنانش غلبه خواهد یافت.
9او وقتی بیاید مانند آتش مشتعل مخالفانش را نابود خواهد کرد. آتش خشم خداوند، دشمنان پادشاه را خواهد بلعید؛
10و نسل آنها را از روی زمین نابود خواهد ساخت.
11آنها بر ضد پادشاه قیام کردند و نقشه‌های پلید کشیدند، اما موفق نشدند.
12او با تیر و کمان آنها را هدف قرار خواهد داد و ایشان برگشته، پا به فرار خواهند گذاشت.
13ای خداوند، به خاطر قدرتت تو را ستایش می‌کنیم و عظمت تو را می‌سراییم.