1برای رهبر سرایندگان. مزمور داوود. ای خداوند، تا به کی مرا فراموش می‌کنی؟ تا به کی روی خود را از من برمی‌گردانی؟
2تا به کی افکارم مرا آزار دهند و هر روز دلم از غم پر شود؟ تا به کی دشمن بر من پیروز باشد؟
3ای یهوه خدای من، بر من نظر کن و دعای مرا اجابت فرما. نگذار نور زندگی‌ام خاموش شود. نگذار به خواب مرگ فرو روم
4و دشمن از شکست من شاد شده، بگوید: «بر او پیروز شدم.»
5من به محبت تو اعتماد دارم و دلم از نجات تو شاد می‌شود.
6در وصف تو ای خداوند خواهم سرایید زیرا به من خوبی کرده‌ای.