1ما را نه، ای خداوند، ما را نه، بلکه نام خود را جلال بده، به خاطر محبت و وفاداریت.
2چرا مردم خدانشناس از ما بپرسند: «خدای شما کجاست؟»
3خدای ما در آسمانهاست و آنچه را که اراده فرماید انجام می‌دهد.
4اما خدایان آنها، بتهای طلا و نقره می‌باشند که با دستهای انسان ساخته شده‌اند.
5بتهایشان دهان دارند ولی حرف نمی‌زنند. چشم دارند اما نمی‌بینند.
6گوش دارند ولی نمی‌شنوند. بینی دارند، اما نمی‌بویند.
7دست دارند، ولی لمس نمی‌کنند. پا دارند اما راه نمی‌روند. از گلویشان صدایی بیرون نمی‌آید.
8همه کسانی که این بتها را می‌سازند و آنها را پرستش می‌کنند مانند بتهایشان هستند.
9ای قوم اسرائیل، بر خداوند توکل کنید، زیرا او مددکار و سپرِ محافظ شماست.
10ای کاهنان نسل هارون، بر خداوند توکل کنید، زیرا او مددکار و سپرِ محافظ شماست.
11ای خداترسان بر خداوند توکل کنید، زیرا او مددکار و سپرِ محافظ شماست.
12خداوند همیشه به فکر ماست و ما را برکت می‌دهد. او مردم اسرائیل و کاهنان نسل هارون را برکت می‌دهد.
13خداوند همهٔ کسانی را که او را گرامی می‌دارند، از کوچک و بزرگ، برکت می‌دهد.
14خداوند شما و فرزندانتان را به فراوانی برکت دهد.
15او که آسمانها و زمین را آفرید، شما را برکت دهد.
16آسمانها از آن خداوند می‌باشند، ولی او زمین را به انسان بخشید.
17مردگان و آنانی که به عالم خاموشی می‌روند، خداوند را ستایش نمی‌کنند.
18اما ما زندگان، خداوند را از حال تا ابد ستایش خواهیم کرد. سپاس بر خداوند!